Για σκεφτείτε λίγο. Ποιό ήταν το πρώτο υλικό που αγοράσατε όταν κάνατε τα πρώτα σας αναρριχητικά βήματα; Παπούτσια; σχοινί; μάλλον όχι. Εγώ θυμάμαι ένα καραμπίνερ συνδεδεμένο με οχτάρι κρεμασμένο στο πρώτο μου μποντριέ. Σιγά – σιγά η συλλογή μεγάλωσε μαζεύοντας κάθε πιθανό σχήμα, χρώμα, μέγεθος. Γιατί άραγε τόσες διαφορετικές επιλογές;

Σχήμα: Όχι πολύ πίσω στον χρόνο θυμηθείτε τις επιλογές που είχατε. Τα στάνταρτ καραμπίνερ είχαν οβάλ σχήμα και κάποιες εταιρείες πειραματιζόντουσαν με νέα σχήματα.

Τα οβάλ, έχουν περάσει πια σε δεύτερη μοίρα. Εξακολουθούν όμως να έχουν θέση στο μποντριέ μας. Είναι ότι πρέπει για το κρέμασμα των καρυδιών μας, για τεχνητή αναρρίχηση είναι επίσης must αλλά και δημιουργούν έναν καλό καταβατήρα όταν ανακαλύψουμε για ακόμη μια φορά ότι ξεχάσαμε το οχτάρι μας. Για ποιο λόγο όμως, πέρασε σε δεύτερη μοίρα η χρήση τους; Δύο είναι οι λόγοι. Πρώτος και καλύτερος, η μικρότερή του αντοχή σε σχέση με τα σημερινά τα οποία κατανέμουν τις δυνάμεις στον κορμό τους και όχι μόνο στο κυρτό τους τμήμα. Δεύτερος και επίσης σημαντικός είναι το μικρό άνοιγμα της πύλης που επέτρεπαν τα οβάλ. Δοκιμάστε σε μια σπορ διαδρομή να κλιπάρετε το 11άρι σχοινί σας και θα καταλάβετε. Ψάχνοντας για μεγαλύτερες αντοχές, οι εταιρείες ανακάλυψαν τα πλεονεκτήματα του σχήματος D. Τα πλεονεκτήματά του, είναι το εξής ένα: Λόγω σχήματος οι δυνάμεις κατανέμονται σε όλο τον κορμό και όχι μόνο στην κύρτωση. Αυτό συνεπάγεται μεγαλύτερη αντοχή. Παρ’ όλα αυτά το κλασικό D δεν κατόρθωσε να δώσει μεγαλύτερο άνοιγμα στην πύλη απ’ ότι το οβάλ.

Η μεγάλη αλλαγή ήρθε, όταν κάποιος, άνοιξε την γωνιά, μεταξύ των δύο πλευρών του καραμπίνερ και δημιούργησε το σημερινό «διευρυμένο» D. Μεγαλύτερο άνοιγμα πύλης ήταν η μεγάλη αλλαγή. Τα παλιά D έπαιζαν με άνοιγμα μεταξύ 15 και 18 mm. Και πραγματικά τα μειονεκτήματά τους είναι μικρής σημασίας. Εάν χρησιμοποιούνται για κρέμασμα των καρυδιών, τείνουν να μαζεύουν όλα τα συρματόσχοινα μαζί και να μπλέκουν λίγο τη δουλειά μας. Κάτι ακόμη που τους αφαιρεί πόντους, αν και στα μέρη μας δεν είναι τόσο σημαντικό, είναι το γλύστριμα του κυρτού μέρους όταν δεχτεί βάρος στην τεχνιτή αναρρίχηση. Αυτή η μικρή κίνηση μπορεί να έχει άσχημες συνέπειες σε κακές τοποθετήσεις ασφαλειών. Για γενική αναρρίχηση και ειδικά για σπορ το διευρυμένο D είναι ο βασιλιάς.

Η βασική παραλλαγή του διευρυμένου D είναι το «αχλάδι» και βρίσκεται μόνο στα καραμπίνερ ασφαλείας. Η μία τους πλευρά είναι ιδιαίτερα φαρδιά για τους παρακάτω λόγους. Για να δέχονται όλων των ειδών τα ασφαλιστήρια όσο φαρδιά και αν τα έκανε ο σχεδιαστής τους. Επίσης πάχυνε έτσι, για να μπορεί να χωρέσει δύο σχοινιά στην περίπτωση που και πάλι ξεχάσατε το «κουβαδάκι» σας. Το «αχλάδι» έχει μόνο ένα μειονέκτημα σε σχέση με τα D, την λίγο μικρότερη αντοχή του. Το καραμπίνερ «αχλάδι» είναι σχεδόν πάντα ασφαλείας, μιας και η χρήση του προορίζεται για ρελέ και ραπέλ. Πολλές φορές αναφέρονται με την ονομασία HMS. Θα μπορούσε να είναι το θέμα κουίζ, αλλά εμείς σαν καλά παιδιά θα σας δώσουμε την απάντηση. Habl Mastwurf Sicherung ή για τους μη ομιλώντες την γερμανική, ρελέ μισής ψαλιδιάς. 

Πύλη: Γυρνώντας και πάλι χρόνια πίσω, θα δείτε ότι τα οβάλ καραμπίνερ είχαν ίσιες, μασίφ πύλες. Και σήμερα θα βρείτε ίσιες πύλες σε όλων των ειδών τα καραμπίνερ. Για γενική χρήση, κανένα πρόβλημα. Σε μεγάλες δυσκολίες όμως, όταν η πτώση είναι κλάσματα δευτερολέπτου μακριά σας και εσείς ίσα που φτάνετε το καραμπίνερ, ζητήστε μια κυρτή πύλη.
Η κυρτή προς τα μέσα πύλη, δέχεται με ευκολία το σχοινί, όταν το τρεμάμενο χέρι σας πασχίζει να πιέσει το σχοινί και να σας σώσει. Αυτή η πύλη έχει τα υπέρ και τα κατά της. Έχει σχεδιαστεί για εύκολη είσοδο του σχοινιού και κάνει πολύ καλά αυτή τη δουλειά. Δεν είναι όμως ότι καλύτερο για χρήση στα γκολό ή στα καρφιά, όπου μάλλον βολεύει η πύλη να μην ανοίξει για κανένα λόγο.

Είτε ίσια, είτε κυρτή η πύλη των σημερινών πολύ ελαφρών καραμπίνερ χωλένει σε ένα σημείο. Λόγω της μικρής μάζας της πύλης δημιουργείται το επικίνδυνο φαινόμενο «gate whip». Υπάρχει άραγε ελληνική ορολογία;
Σε απλά ελληνικά και λίγο περιφραστικά έχει ως εξής. Οι δυνάμεις που ασκούνται σε μία πτώση, δημιουργούν δονήσεις που μπορεί να ανοίξουν την πύλη λίγα χιλιοστά.
Εάν ρίξετε μια ματιά στα σχήματα που είναι ανάγλυφα στην πλευρά του καραμπίνερ θα δείτε ότι η αντοχή του με ανοιχτή πύλη μειώνεται δραματικά. Στην προσπάθειά τους οι κατασκευαστές να μειώσουν ή εξαφανίσουν το φαινόμενο έκλεψαν ιδέες από τους ιστιοπλόους και δημιούργησαν τις πύλες με την εξωτική ονομασία «wire gate». Έτσι δημιούργησαν ακόμη πιο ελαφριά καραμπίνερς που λόγω σχήματος της πύλης δεν ανοίγουν αυτά τα λίγα χιλιοστά.

Μιλώντας για βάρος δε, ένα κλασικό σπορ καραμπίνερ παίζει στα 50 γραμ. ενώ ένα «wire gate» στα 30 γραμ.

Αρκετά καραμπίνερ με κλασική πύλη έρχονται και στην εκδοχή ασφαλείας. Τα καραμπίνερ που χρησιμοποιούνται βέβαια στα ρελέ κλειδώνουν πάντα. Τα ασφαλείας έρχονται σε 2 τύπους. Τα βιδωτά είναι η πιο απλή τους εκδοχή. Εσύ απλά με το χεράκι σου έχεις να βιδώσεις την πύλη κάτι που πολύ ξεχνούν να κάνουν. Η πιο σοφιστικέ εκδοχή είναι το autolock με σύστημα που ασφαλίζει μόνο του μόλις αφήσουμε την πύλη να κλείσει. Καλή επιλογή για τους αφηρημένους. Όποια και αν είναι η επιλογή σας όμως, όταν ασφαλίζετε ή κάνετε ραπέλ ελέγξτε και ξαναελέγξτε ότι το καραμπίνερ είναι κλειστό.